De doopweek door de ogen van een doopmeester

De doopweek door de ogen van een doopmeester

oktober 14, 2019 0 Door Antwerp Student

De eerste week van oktober is altijd zwaar voor studenten die bezig zijn met studentenclubs. De studentendoop, enerzijds roep je op die schachten hun kop, anderzijds moet je veel opdrachten doen. In deze post heb ik het over hoe de doopweek door de ogen van een doopmeester er uit ziet!

Om meer te weten te komen over de doopweek, check mijn ‘vlog‘ erover: “is doop wel dope? | basics van een studentendoop”.


Doopmeesters 2018
Mijn doopgroep in 2018!

Woensdag: schachtenverkoop

Dit is altijd het moment waar veel schachten (en doopmeesters) schrik voor hebben. Schachten krijgen hun verkoopsdrill en worden daarna verkocht aan hun doopgroep, doopmeesters hebben schrik dat het geld in hun portefeuille opbrandt.

via GIPHY: wat de doopweek doet met doopmeesters hun geld.

Wat bij mij dus ook het geval is. Doordat ik weken ervoor niet heb kunnen werken, heb ik al mijn reserve uitgegeven aan een por (die het wel waard was en de doop perfect heeft kunnen doorstaan!). Maar het drinken kost natuurlijk ook geld.

Dure schachtjes

Dan kwam er een por op het podium, waarbij Maxime (een mededoopmeester) wel 250 euro heeft geboden voor haar. Desondanks dat ik het teken deed om te stoppen met bieden, bleef hij maar doorgaan. Een unieke gebeurtenis in mijn doopmeesterleventje dus.

Verder waren we dan ook 3 schachten rijker, waarvan eentje met koorts die verkoop heeft doorstaan. Hoe iemand dat kan, dat vraag ik me af! Daar moet je een serieus doorzettingsvermogen voor hebben.

De dag ervoor heb ik ook een paar voorbereidingen gedaan met rummybeertjes, wat voor ons een delicatesse was. Uiteindelijk waren ze wel jammer genoeg in een fameuze drel veranderd.

Ik die de rummybeertjes uittest

Daarna gingen we er eentje drinken in ’t Vervolg. (zie: “Na leren komt spelen“). We hebben het toen niet te laat gemaakt, aangezien de doopweek zelf voor ons allemaal nog vrij heavy kon worden.


Boodschappen doopweek
De boodschappen die we deden voor tijdens de doopweek zelf.

Donderdag: de geboorte van Jarvis

Donderdagmiddag had ik afgesproken met een van mijn schachten aan ons stamcafé. Ik liet hem een paar opdrachtjes uitvoeren (waaronder een paar rondjes lopen en wel eens een ad fundum doen), waarna ik hem het clublied aanleerde. Desondanks dat hij al een jaar met Eligia wegging, kende hij het clublied nog niet perfect.

Hier hadden we na een tijd iets op gevonden, elke keer dat hij het verkeerd zong, een slokje van Jupiler. Wat nog vrij goed bier is, ondanks dat hij toen nog niks verdiend had!

via GIPHY: een drankspelletje om het clublied te leren!

The first coming of Jarvis…

Na dat we die schacht een klein beetje hebben gedrilld, lieten we hem naar de les gaan en gingen ik en Wietse (een van mijn schachtjes het jaar ervoor en dit jaar mijn medemeester) boodschappen doen voor de volgende drills en de uiteindelijke doop. Hier vonden we er niets beter op dan een Aloë Vera plant aan te kopen, hem Jarvis te noemen en hem te presenteren als medeschacht aan onze schachten. Ze moesten hem een hele week meedragen en dan uiteindelijk wanneer nummer 24 geroepen werd, er een aparte activiteit voor doen (zie het onderste van deze post).

Een lichte avonddrill

Die avond volgde er nog een drill voor 2 andere schachten, waarop ze activiteiten moesten uitvoeren. Dat was vooral wat rondjes rennen, racen tegen elkaar, push-ups en jumping jacks. Als ze iets fout deden, moesten ze eens een adje trekken. Ze deden het vrij goed, maar het clublied en het Io Vivat moesten nog in hun hoofd gedramd worden.


Doopmeesters 2019
“We want you!”. Een foto die getrokken was tijdens de kroegentocht.

Donderdagavond: de tocht der kroegen

We hebben afgesproken met al onze schachten die konden om een kroegentochtje te doen. Eligia organiseerde deze keer niet zelf een kroegentocht dus deden we het zelf maar. Zodra ze er waren, begonnen we in ’t Vervolg, waar we ze eerst 1 2 aanleerden. Een typisch drankspel van Eligia. Ze kregen hier geen Kaisers maar Jupiler!

De klimax van de avond?

Dan zakten we af naar de Klimax, op zoek naar andere doopgroepen van Eligia. Dat was helaas geen succes, dus gingen we terug naar ’t Vervolg, waar we de anderen tegenkwamen. Na duizend keren rond de Stadswaag gewandeld te zijn omdat we onze weg kwijtwaren.

Adje voor de sfeer

Dan gingen we naar café de Zwaan. We mochten er eerst niet binnen omdat we vuile doopjassen aan hadden. Uiteindelijk mochten we er wel binnen, en heb ik eens een toezuipje op iemand anders dan Matisse gedaan. Alhoewel ik het toch voor Matisse wou doen, aangezien de vaas nog altijd extreem op mijn maag ligt als ik er terug over denk! (zie: “Een vaas vol bier leegdrinken!”)

Adje voor de sfeer

Daarna gingen we terug naar de Klimax, wat ook weer leeg was. En daarop naar den Echo, maar omdat dat zo druk was en ik bijna mot kreeg van iemand toen ik terug naar buiten ging, hebben we besloten om terug naar onze veilige thuishaven ’t Vervolg te gaan! Waar het volledige ambiance was omdat iedere kroegentocht daar afgesloten werd.


Vrijdag: een briefingsdag

via GIPHY: hoe we ons voelden de dag erop… Ocharme die doopmeesters!

Dit was een rustig dagje, aangezien de kroegentocht vrij uitputtend was. We gingen door tot de ochtend toen! We hebben onze schachten opdrachtjes gegeven om dat weekend te doen, zoals 100 euro de man inzamelen. Verder heb ik me eens gefocust op het school, omdat het anders niet goed ging komen. Doopmeester zijn is ook enorm druk!


Maandag: A good day to die hard

via GIPHY: we verwelkomden onze schachten met alle liefde in onze tedere zieltjes! (en natuurlijk ook een Kaisertje).

Maandag viel mijn verplichte les weg, dus hebben we beslist om samen met andere doopgroepen een grotere drill uit te voeren. Wat moesten ze hier doen dan? De gewoonlijke dingen, zoals een paar toertjes lopen, nummers doen (dit zijn nummers waarop ze bepaalde ludieke dingen moeten roepen of uitvoeren, zoals nummer 24. Een Aloë vera plant omhoog houden en Jarvis roepen).

Een estafette… Met bier

Ook een bierestafette. Een bierestafette is zoals een gewone estafette, maar in dit geval moeten ze naar de blikjes lopen, toertjes er rond doen en daarna het pintje leeg ad fundummen. Natuurlijk met de juiste groet! Sommige schachten werden hier iets harder aangepakt, omdat ze meer vrije tijd hadden. Maar dat werd vergoed op de doop zelf!

Spijtig genoeg hebben hier een schacht en een por beslist om te stoppen. Dit was de schacht die te ziek was om nog verder te doen, maar toch nog die drill wou doen om te zien of hij het aankon (wat een strijder!). De andere was de por die 250 euro kostte. Zij ging weg zonder ons iets te laten weten, maar uiteindelijk vertelde een van de schachten ons dat ze wou stoppen, jammer genoeg.

Maandagavond: Eligia’s dropping

Ook traditie binnen de Eligiadoopweek, is een dropping. Onze schachten verzamelden aan ’t Vervolg om daarna met het praesidium meegestuurd te worden naar een aparte locatie. Wij verzamelden de schachten hun spullen, legden het in onze koffer en gingen naar deze locatie.

Wat gebeurt er dan op zo’n dropping? Wel, zo’n dropping is eigenlijk een massadrill, georganiseerd door het praesidium met ludieke activiteiten erna. Ik heb doopgeheim dus mag er niet meer over zeggen. Maar onze schachten vonden het wel leuk! Behalve de eerste gedeeltes dan.

Voor ons, was het gewoon met de biertjes dat we hebben meegepakt, wat roepen op die schachten en na een tijd wachten tot ze terugkomen. Iedereen raakte erna terug thuis, wat goed was aangezien mijn vriendinnetje niet veel ruimte meer in haar auto had voor de schachten.


Mijn schacht tijdens de doopweek met een Aloë Vera in de hand
De happy hour na onze Jarvis Bootcamp. Ik met een van mijn schachtjes!

Dinsdagavond: VINCENT’S ON FIRE, JARVIS IS TERRIFIED

Dinsdagavond beslisten we om met de resterende schachten een Jarvis Bootcamp te houden. Dit was een voordoopdrill georganiseerd door ons, op een kot van een van de medemeesters. Het was om de schachten te laten zien wat de doop nu inhoudt en hun er ook op voor te bereiden.

We lieten ze voor een paar emmers zitten en wat adjes trekken. Samen met wat lookjes, pepers en ajuin. Dan deden we een quiz over hun doopmeesters en het praesidium van Eligia. Het was vrij gezellig voor ons, maar voor de schachten was het even wat doorbijten. Aangezien we ze leerden van alles op tempo te doen, omdat we op de doop niet veel rustpauzes geven.

Geen zorgen, daarna deden we een happy hour met hun om hun terug wat op het positieve te krijgen! Na terug hun het drankspelletje wat te leren (waaronder sommigen het nu aardig wat kennen!) hebben we er een leuk feestje van gemaakt.


3 doopmeesters en 1 schacht tijdens de doopTD
Mijn eigen doopmeester samen met een goede vriend op de doopTD

Woensdag: JARVISSLACHTING

Ik moest eerst naar de les van Frans, aangezien hier een vergadering stond dat echt verplicht was. Maar omdat ik toch in ’t stad zat, deed ik nog wat boodschappen. Wat heb ik dan allemaal aangekocht? Sardientjes, wat van die stinkende vissen, gepickelde ajuinschellen, …

Boodschappen voor doop zelf

Maar waarom heb ik dat dan allemaal aangekocht?

Het was de dag van de waarheid. De dag waar elke schacht voor vreesde, en elke doopmeester naar toe werkte. DE DOOP zelf. Eerst hebben medemeesters van mij gezellig samen met onze schachten gegeten. Ik en Sandy kwamen echter iets later omdat we nog van alles moesten doen. Maar een van de schachten (die enorm goed burgers kan maken), kwam af met heerlijke hamburgers.

De slachting van Jarvis (heluur)

De schachten verzamelden aan ’t Vervolg om dan mee te doen met de doopstoet (zie: “is doop wel dope? | basics van een studentendoop“). Wij noemen dat een voordoop omdat hier de schachten worden opgewarmd om het heluur (de doop zelf) te overleven door het praesidium. Na nog even wat bijgepraat te hebben in het café, werd het tijd om ons voor te bereiden voor de doop zelf.

Over de doop zelf kan ik echter niet te veel vrijgeven, wegens het doopgeheim. Maar ik opende het op een zeer originele manier. “Seg schacht, geeft die Jarvis is een keer?” vroeg ik. Waarop hij het gaf en ik Jarvis in een keer in 2 brak.

Na regen, komt zonneschijn

Hebben onze schachten het volledig overleefd? Op de trauma van Jarvis na wel. Ze waren allemaal erg opgelucht dat ze nu een gedoopt lid van Eligia zijn en mee konden deelnemen aan de doopTD.

De doopTD, hoewel een van de vaagste momenten van het jaar, is toch een van de leukste TDs. Voor de schachten omdat ze de doopweek volledig hebben doorstaan en met het geld van de pot die ze verdienden ook nog verder getrakteerd worden. Ook voor de doopmeesters omdat ze met alle trots op hun schachten (die het gehaald hebben) kunnen gaan feesten.

Ik heb die avond (SHAME ON ME!) wel een paar photobombs gedaan.


De nummers wij gebruikten tijdens de doopweek:

  • Nummer 1: ELIGIA IS DE CLUB VAN ‘T STAD!
  • Nummer 2: Antwerpen is een wereldstad en de rest is parking! (En ik ben van de parking! En ik ben van de Albert Heijn!)
  • Nummer 3: “Wij hebben seks met beesten!” Wat voor beesten? “Olifanten!” En wat doet dat? “Goed!” Eiiiiiii
  • Nummer 4,7: “‘T is kaiser trut!” roepen de schachten, dit moeten ze ook doen wanneer wij “wat een verspilling van bier!” roepen.
  • Nummer 7: De schachten wijzen naar waar de doopmeesters wijzen en roepen figuur. Hier zijn ook verschillende varianten van.
  • Nummer 10: “Koffiekoeken, koffiekoeken!” roepen de schachten terwijl ze aan het swingen zijn.
  • Nummer 12: De schachten lopen naar het dichtstbijzijnde hoogste gebouw en roepen naar boven:”Niet springen, niet springen!”
  • Nummer 19: De schachten zingen: “Vincent’s on fire, Jarvis is terrified!”
  • Nummer 24: ons themanummer, wanneer wij dat roepen, moeten de schachten een Aloë Vera plant omhoog houden en Jarvis roepen. Dit met het naam dat erop geschreven is zichtbaar.
  • Nummer 51: Nederlandse schachten roepen “ik wil kaas, ik ben ook maar een schacht!”
  • Nummer 69: Het nummer is zelf uitgevonden, maar een ode aan mijn doopmeester. Ze moeten dan “Antoinette is goed in bed!” roepen.
  • Nummer 300: Schachten moeten zoals spartanen op hun borstkas kloppen en “HOE!” roepen. Terwijl ze marcheren.
  • Nummer 420: Schachten moeten “What would Jarvis do!” roepen.

via GIPHY: nummer 300.

Het was een enorm geslaagde doopweek.
Ut Vivat, Crescat et Floreat,
Antwerp Student


Wil je weten hoe mijn eerste doop was? Zie dan: “Is doop wel dope? Deel 1
Met dank aan Eligia voor de doopweek zelf en de foto’s.


Volg me op social media: